3 ปีจะผ่านไปแล้วนะ เราว่ามันเร็วจิงๆนะ  เรายังจำวันแรกของ ม4ได้อยุ่เรย เราคิดว่าตอนสันจบของ ม6 เราจะเป็นยังไงเราจะรุ้สึกยังไงบ้าง  มาถึงตอนนร้มันยิ่งกว่าที่คิดไว้ซะอีกอะ  มันมีอะไรๆมากมายเกิดขึ้น ทั้งดีและไม่ดี แต่ทุกอย่างมันรวมกันกลายเป็นความทรงจำที่เตรียมอุดม ถ้ามีแต่ความรุ้สึกดีๆแล้วชีวิตคงไม่สนุกเนอะ

แต่ว่าถึงตอนนี้ ต้องจากกันไปแล้วความรุ้สึกมันแย่จิงๆอะ ไม่รุ้จะพูดยังไงดี มันปนๆกันไปหมด รุ้แต่ว่าตอนนี้แค่อ่านบลอกของคนอื่น เราก้อรุ้สึกคิดถึงพวกแกมากมายจิงๆนะ แคไม่เจอกัน3วันเท่านั้นเอง ถ้าเป็นแต่ก่อนคงไม่รุ้สึกอะไรเลย แต่วันนี้กลับรุ้สึกจิงๆอะ

เรายังไม่อยากไปเริ่มต้นใหม่ที่ไหนเรย ถึงจะเป็นมหาลัยที่เราอยากเข้าที่เราบ่นๆๆๆๆ แต่ว่าไม่รุ้มันจะเหมือนที่เตรียมรึป่าว ความรุ้สึกคงไม่เหมือนเดิมแน่ๆ เราคงเหงาอะที่ไม่มีพวกแกคอยมาทะเลาะมาเถียงกันอย่างตอนนี้ คิดถึงแล้วมีแต่ความรุ้สึกดีๆ แล้วก้อไม่อยากให้มันหายไปด้วยอะ แต่เราสัญญานะว่าจะไม่ลืมพวกแกเรย พอคิดถึงว่าเราจะไม่ได้อยุ่ด้วยกันอย่างเดิ ไม่ได้เดินใน รร ด้วยกันเหมือนเคย เดินกลับบ้านด้วยกันทุกวันเหมือนที่เคยทำมาตลอด  แล้วมันใจหายอ่ะ มันเร็วเกินไปจิงเนอะ

ถ้าเป็นไปได้อยากกลับไปตอนที่เรามีเวลาด้วยกันเยอะๆอีก คงมีความสุข ทำงานด้วยกัน เหนื่อย แต่มีความสุข จิงปะ

อย่างที่เคยพูดไปแล้วอะแหละว่าต่อให้งานหนักแค่ไหนอะเราก้อยอมแค่ได้ทำด้วยกัน ได้เล่นด้วยกันอีก

ไม่อยากแยกกับพวกแกเรยนะ

เราเคยพูดรึยังอะ

ว่าเรารักพวกแกนะ

ถ้ายังก้อรุ้ไว้ซะ

 

วันที่ 4แล้วอ๋อเนี่ย

รุ้สึกหยุดได้แปบเดียวเองอะ

วันนี้ไป รร ไม่ทันตักบาตรอ่า โห่เสียดายย

วันนี้ได้ของจากไอซ์ด้วย แต่เรายังไม่ให้เพราะยังไม่ได้ซื้อฮุๆๆ

ตอนเย็นไปวัดปทุมมาแหละ ไปนั่งสมาธิ แบบไม่มีสมาธิอะ คนอื่นก้อเป็นเหมือนเราใช่มั้ย? อย่าโกหก

แล้วก็ไปพารากอนต่อ ไปซื้อของให้บัดดี้ กะ จับฉลาก

แล้วก็ไปนั่งเมาท์แตกอีกตามเคย หุๆ ตลกหวะวันนี้ฮามั่ก

แล้วก้อกลับบ้านหิ้วของขวัญเหมือนคนบ้าหอบฟางเลยนะ

เขียนไรอีกดีอะ...

ชอบว่เราเขียนน้อยอะ ก็เรานึกไม่ออกเล้วอ้ะ

อ่านไปแค่นี้ละกัน ไปแล้วดีก่า

บายๆ

 

 

วันนนี้ขี้เกียดพิมนนะ ยังไม่มีอารมณ์ทำอะ วันอื่นละกัน